Ostre zapalenie zatok – fakty i mity

Jeżeli radiolog rozpozna w badaniu RTG poziom płynu w świetle zatoki, należy rozumieć, że w zatoce zalega treść ropna i jest to wskazanie od wykonania punkcji zatoki.

Punkcja zatoki szczękowej jest z reguły wykonywana jako procedura ambulatoryjna. W stosunku do przeszłości dzisiaj wykonuje się ją relatywnie rzadko. Nie jest prawdą, że raz przeprowadzona punkcja, musi być cykliczne, wielokrotnie powtarzana. Nieprawdą jest również, że musi być bolesna. Z reguły zastosowanie znieczulenia miejscowego pozwala na eliminację bólu podczas jej wykonywania.

Jeżeli treść ropna zalega w zatoce czołowej lub klinowej, konieczny staje się drenaż takiej zatoki, ale możliwe jest to wyłącznie w warunkach sali operacyjnej. Oczywiście w ostrym zapaleniu zatok przynosowych o takim przebiegu, antybiotykoterapia jest niezbędna.

Pytanie, które powtarza się dość regularnie, dotyczy czasu włączenia antybiotyku do terapii ostrego zapalenia zatok przynosowych. I tak w zasadzie podanie antybiotyku staje się konieczne w 5.-7. dniu trwania choroby, kiedy u pacjenta po częściowym ustąpieniu objawów, wystąpiły one ponownie (nasiliły się) i ponownie pojawiła się gorączka, a w jamach nosa stwierdza się ropną wydzielinę. Innymi słowy doszło do nadkażenia bakteryjnego.

Warto podkreślić, iż według współczesnych zaleceń podstawowym lekiem, zalecanym przez międzynarodowych ekspertów są dzisiaj sterydy donosowe.

Komentarze zostały zablokowane.